Kynstur Ráðgjafastofa

6. janúar 2009 "Ekki-fréttin" um að g-bletturinn sé hugarburður mun prentast inn í huga landsmanna á næstu mánuðum og árum. Það er rannsóknarefni í sjálfu sér hvernig hægt er að fóðra almenning og fjölmiðla á slíkum fréttum. Þegar tekið er mið að því að rannsóknir hafa leitt í ljós að kynsvörun kvenna er mun margbreytilegri en áður hefur verið þekkt.

Fyrst af öllu þá hefur þessi rannsókn ekki enn verið birt en mun birtast að mér skilst á næstu mánuðum í Journal of Sexual Medicine. Eftir að hafa skoðað það sem hægt er að finna um þessa rannsókn get ég strax sagt að rannsóknin hvorki sannar né afsannar tilvist g-blettsins. Ég tel að þessi blessaði blettur eða svæði sé enn til, auðvitað hefur hann ekki gufað upp.

G-blettinum hefur verið hins vegar verið eignaður ýmsir eiginleikar í tímans rás sem ekki standast og það er það sem vísindamennirnir við King's College eru í rauninni að segja. Til dæmis hefur honum verið eignaður sá eiginleiki að vera óvenjunæmt taugbúnt inni í leggöngunum og að allar konur ættu að finna það. Það er ekki svo. Hjá sumum konur eykur örvun á þetta svæði kynferðislega nautn, aðrar merkja engin áhrif og enn öðrum finnst örvun á g-blettinn beinlínis vond eða óþægileg.

Í kjölfar ekki-fréttarinnar spyrja margir hvort g-bletturinn sé eitthvað sem konur hafa verið að ímynda sér? Nei, ég get ekki tekið undir það að g-bletturinn sé eitthvað sem konur hafa verið að ímynda sér. Þær fáu kannanir sem gerðar hafa verið, þótt þær séu ekki fullkomnar aðferðafræðilega séð, á honum og svonefndu safláti er ekki hægt að horfa algerlega framhjá.

Er hægt að taka mark á niðurstöðum rannsóknarmannanna við King's College? Ég skal svara því. Rannsóknin er hvorki rétt eða röng. Þessi rannsókn sem hér um ræðir er hluti af eldri tvíburarannsókn (bæði eineggja og tvíeggja) á um 4600 konum á aldrinum 22-83 ára. Þeim var sendur spurningalisti sem 1875 svöruðu. Af þeim sem svöruðu voru lesbíur og tvíkynhneigðar konur útilokaðar sem og allar einhleypar konur og konur sem aldrei haft leggangasamfarir. Mér finnst frekar undarlegt að útiloka þessar konur. Þær geta vel hafa notið þess konar örvunar sem kennd er við g-bletta örvun.

Ég hef ekki getað grafið mikið upp um sjálfar niðurstöðurnar. Þær konur í rannsókninni sem töldu sig hafa g-blett eru einnig líklegri til að fá fullnægingu með annars konar örvun, t.d. með örvun á brjóst og með kossum. Varla er hægt að segja við þær: nei, þið hafið ekki g-blett ekki ef tvíburasystir þín (ef hún svaraði einnig spurningum í rannsókninni) segjast ekki hafa hann!

Í rannsókninni kemur víst líka fram að þær konur sem fengu fullnægingu í samförum voru ekki alltaf í hópi þeirra kvenna sem töldu sig hafa g-blett. Þetta þarf ekki heldur að þýða að g-bletturinn sé ekki til eða sé bara ímyndun. Það er ekki hægt að átta sig á hvernig rannsóknarteymið leyfir sér að álykta sem svo. Þær konur sem sögðust ekki hafa g-blett og fengu samt fullnægingu í samförum geta alveg eins verið konur sem láta sig litlu varða hvort það sé þetta eða hitt svæðið í leggöngunum sem tendri fullnægingu. Séu bara að njóta sín og sé nokk sama um þessa g-bletta þráhyggju.

Í öðrum rannsóknum á kynsvörun kvenna, sem viðkomandi rannsóknarteymi virðist ekki hafa haft mikið fyrir að kynna sér, er bent á að kynsvörun kvenna sé heldur ekki einsleit, heldur margbreytileg. Ég fjalla meðal annars um þetta í nýútkominni bók minni Kynlíf – heilbrigði, ást og erótík (Opna, 2009). Ég ræði einnig hvað það er athyglisvert hvað mörg lyfjafyrirtæki eru farin að kosta rannsóknir á þessu sviði og líklega er sá áhugi ekki af góðmennsku einni saman.

Þessi frétt um að g-bletturinn sé ekki til hefur ólík áhrif á fólk. Fyrir fyrir örvæntingarfulla elskhuga sem hafa leitað lengi án árangurs kemur fréttin sér vel. Fyrir þær ástkonur sem hafa notið þess að láta gæla við svæði g-blettarins skiptir fréttin litlu. Þær halda vonandi bara áfram að njóta eigin upplifunar. Fyrir konur sem hafa haft áhyggjur um að vera eitthvað afbrigðilegar fyrst þær fíluðu ekki örvun á þetta svæði er fréttin af hinu góða. Svona mætti lengi telja. Og þessi frétt slær vonandi á hina áráttukenndu þráhyggju sem margir hafa fyrir fyrirbærinu fullnæging.

Það er í raun tvennt sem þessi rannsókn áorkar: hún staðfestir einfaldlega kynsvörun kvenna er margbreytileg og það er af hinu góða. Sumar kvenna njóta örvunar með fingrum, lim eða hjálpartækjum og enn aðrar fíla örvun á brjóst, sníp, endaþarm eða önnur svæði líkamans. Í öðru lagi undirstrikar þessi “ekki-frétt”, leyfi ég mér að segja, hvað almenningur og fjölmiðlar virðast gjarna kokgleypa því hvað vísindamenn segja – eða segja ekki, þá og þá stundina, um hinn og þennan blett. Þess í stað ætti hver og ein kona og hennar elskhugar og ástkonur að einfaldlega njóta eigin kynlífsupplifunar, sama hver hún er og hvernig sem örvunin er fengin.

Tengja við Facebook

  

4. janúar 2009 Nú fer sú frétt eins og eldur um sinu að vísindamenn við King's college í London hafi sannað að g-bletturinn sé ekki til. Ég skrifa um þennan blessaða blett í bók minn Kynlíf - heilbrigði, ást og erótík (Opna, 2009).

Alveg er þetta merkilegt. Af og til gjósa upp fréttir vísindamanna um g-blettinn eða einhverja aðra bletti sem eiga að vera til í kynfærum kvenna. Og alltaf er þetta jafn vinsælt fjölmiðlastöff. Frétt í netmiðlinum Times online fjallaði um þetta í gær og íslenskir fjölmiðlar í dag og næstu vikur og mánuði. Ein af þessum gúrkufréttum. Svona á meðan verið er að bíða í ofvæni eftir því hvað forsetinn muni gera. Sjálf bíð ég þess að lesa um rannsóknina þegar hún verður birt í kynfræðiritum.

Þessi frétt um að g-bletturinn sé ekki til hefur ólík áhrif á fólk. Fyrir fyrir örvæntingarfulla elskhuga sem hafa leitað lengi án árangurs kemur fréttin sér vel. Fyrir þær ástkonur sem hafa notið þess að láta gæla við svæði g-blettarins skiptir fréttin litlu. Fyrir konur sem hafa haft áhyggjur um að vera eitthvað afbrigðilegar fyrst þær fíluðu ekki örvun á þetta svæði er fréttin af hinu góða. Svona mætti lengi telja. Og þessi frétt slær vonandi á hina áráttukenndu þráhyggju sem margir hafa fyrir fyrirbærinu fullnæging.

En ég skal núna svara fyrir lesendur Kynstur spurningunni: er g-bletturinn ekki til?

Jú hann er til en honum hefur verið eignaður ýmsir eiginleikar í tímans rás sem ekki standast og það er það sem vísindamennirnir við King's College eru í rauninni að segja. Til dæmis hefur honum verið eignaður sá eiginleiki að vera óvenjunæmt taugbúnt inni í leggöngunum. Það er ekki rétt. Þetta svæði í leggöngunum (sem heitir í höfuð þess sem fyrst lýsti honum) er sami vefur fósturfræðilega séð og blöðruhálskirtill karla. Það er allt og sumt.

Í fjölmiðlum (og grunnhyggnum poppsálfræðibókum) er oft vikið að ýmiss konar fullnægingu kvenna og talað um raðfullnægingar, fullnægingu á g-blett, fullnægingu á sníp, fullnægingu í leggöng, fullnægingu samtímis, framlengda fullnægingu (status orgasmus) og þar fram eftir götunum. Öll orðræða samfélagsins er gegnumsýrð af því sem nefnt hefur verið „fullnægingarmiðað kynlíf" og reynsla fólks í kynlífi talin léttvæg, jafnvel einskis virði, ef hún felur ekki að minnsta kosti í sér eina almennilega fullnægingu.

Þegar kastljósinu var beint að svonefndum g-bletti í byrjun níunda áratug síðustu aldar, urðu konur að mæta nýrri kröfu í kynlífi sínu. Áður áttu konur að geta fengið fullnægingu í leggöng við samfarir eða með því að örva snípinn. Með tilkomu g-blettsins hófst leit kvenna og elskhuga þeirra að nýjum stað „einhvers staðar inni í leggöngunum". ef bletturinn fannst ekki varð það tilefni vonbrigða.

Upphaflega var lýsing rannsakenda á þessum bletti ætluð til að staðfesta fjölbreytilega kynsvörun kvenna, en málið snerist í höndum þeirra, ekki síst þegar fjölmiðlar fengu áhuga á fyrirbærinu.

Það fer um mig hrollur í hver sinn sem fréttir berast af nýjum „fullnægingarbletti" á borð við x-blettinn, b-blettinn eða u-blettinn, því að allir þessir blettir magna upp þann fullnægingarheilaþvott sem konur verða að lifa við. Í rauninni hafa
konur aðeins einn kynferðislegan blett, heilann, því það er hugsunin sem gefur reynslunni raunverulega merkingu.

En hver er þessi g-blettur? Til að átta sig á honum er nærtækt að líta til fósturfræðinnar. Kynfæravefir karla og kvenna eru af sama meiði fósturfræðilega séð. Upp að sex vikna aldri fósturs líta allir kynfæravefir út eins og um verðandi konu sé að ræða.

Síðar þroskast vefur sem umlykur þvagrásina og verður að blöðruhálskirtilsvef þegar um karlkyn er að ræða. Hjá konum fékk þessi vefur sem umlykur þvagrásina síðar heitið g-bletturinn eftir þýska lækninum Ernst Gräfenberg sem lýsti honum árið 1950 í grein um „hlutverk þvagrásarinnar í fullnægingu kvenna.

Hjá sumum konur eykur örvun á þetta svæði kynferðislega nautn, aðrar merkja engin áhrif og enn öðrum finnst örvun á g-blettinn beinlínis vond eða óþægileg. Þegar konur reyna þessa örvun fá þær stundum á tilfinninguna að þær þurfi að pissa og sumar þeirra sem láta „gossa" taka eftir því að vökvi sprautast út úr þvagrásinni, enda er hann stundum nefndur „saflát". Ekki hefur tekist að staðfesta með vísindalegum hætti að þessi „vökvi" sé að neinu leyti frábrugðinn þvagi.

Tengja við Facebook

  

30. desember 2009

Heilsa og vellíðan meðal transfólks er mikilvæg en vanrækt innan heilbrigðiskerfisins, sumpart vegna vanþekkingar. Transfólk er í líka í aukinni hættu á að vera beitt ofbeldi. Hér er ágæt grein um heilsu transfólks í tímaritinu On the Issues - The Progressive Woman's Magazine.

Tengja við Facebook