Kynstur Ráðgjafastofa

23. febrúar 2010

MS (Multiple Sclerosis) er meðal algengustu taugasjúkdóma. Nýverið hélt ég námskeiðið Karlar, kynlíf og MS í samstarfi við MS félagið. Skemmst er frá því að segja að námskeiðið heppnaðist einstaklega vel. Karlarnir á námskeiðinu afsönnuðu þá lífsseigu goðsögn að karlar geti ekki rætt um kynlíf nema digurbarkalega.

Í lokin ræddi hópurinn saman m.a. hvernig hefði verið að sitja á námskeiði með öðrum körlum og ræða um kynlíf og náin samskipti. Þáttakendur voru sammála um að hópurinn hefði verið opinn og það kom sumum á óvart hversu eðlilega var rætt um hlutina.

Einnig bað ég um nokkur skrifleg komment (þeirra sem treystu sér til að skrifa).

Spurt var: hvað var gott við námskeiðið, eitthvað sem hefði mátt gera öðruvísi?

Eftirfarandi atriði settu nokkrir þeirra niður á blað:

• Fékk hugmyndir um að bæta samband við maka. Fékk góðar almennar uppl. um kynlíf. Lærði um mun á upplifun karla og kvenna í kynlífi.

• Ánægður með að heyra hvað karlar geta verið "opnir" á umræðu um kynlíf þó ýmislegt hafi ekki komið fram. Bjóst við að umræðurnar yrðu meira feimnismál. Takk fyrir velheppnað námskeið.

• Jákvætt! Opið tal, gott flæði. Ekki neitt um þyngsli í umræðunum. Engin feimni, hvorki hjá okkur né Jónu.

• Leiðrétting á einhverjum hugsanavillum. Opnaði hugann, að vera tilbúinn að endurskoða allt. Gæti skrifað helling en er orðinn of þreyttur.

• Þetta var gott námskeið þar sem var ánægjulegt hvað þátttakendur opnuðu sig og öll umræða var óþvinguð. Þetta fær mig til að hugsa á öðrum brautum.

• Opið og skemmtilegt. Veitt meiri innsýn í margt í sambandi við kynlíf.

• Góðar umræður. Hefði viljað fara meira í mun á kynjunum t.d. hvað konum finnst. Erindi um heilsubætandi áhrif kynlífs hafði blendin áhrif á mig.

22. febrúar 2010

Um helgina fór ég á sýningu Kristínar Gunnlaugsdóttur listakonu í Sal Íslenskrar Grafíkur, Tryggvagötu 17, hafnarmegin. Yfirskrift sýningarinnar er Veggteppi.

Þegar ég heyri þessa listakonu nefnda á nafn dettur mér iðulega í hug fíngerðu íkonarnir sem hún hefur málað svo og fagurlega skreyttir miðar sem hún hefur teiknað og prýða eðal vínflöskur.

Nýlega gerðumst við vinir á fasbókinni þótt okkar kynni hafi verið sama og engin. Það vakti forvitni mína þegar ég sá komment fasbókarvina Kristínar við verkum hennar á sýningunni Veggteppi.

Það fyrsta sem mér datt í hug þegar ég horfði á verkin var eitthvað á þá leið að nú hefði hið heilaga stigið til jarðar. Það var Maríumyndin af konunni með geislabauginn sem kveikti þær hugrenningar. Hér er María mey í nýju hlutverki. Blessuð konan er orðin sýnileg fyrir neðan mitti, hún er nakin, sköp hennar hafa meira að segja fengið lit og þaðan streymir sköpunarverkið í allri sinni dýrð. Hin heilaga hefur gengist við hinu allra heilagasta í sér.

Það væri líka hægt að segja þetta á ögn grófari hátt (líkt og striginn sem listakonan saumar myndirnar á): María mey hefur gengist við klofinu.

Nýtt líf er bæði endapródúkt kynlífsathafna og upphaf. Fæðandi konan í rólunni með angistarsvipinn bendir okkur á það.

Ég nefni yfirskrift þessa pistils Já, svona er lífið og ástæðan er sú að það sem veggteppin hennar Kristínar sýna er einmitt það. Sýnileiki titrarans eiturbleika var hressandi sjón. Já svona er lífið. Konur fróa sér, þær nota titrara, þær eru munúðarfullar og kynæsandi í háhæluðum svörtum stígvélum. Og þær una sér einar.  Og geta líka verið einmana.

Eins og við er að búast hafa viðbrögð fólks við sýningu Kristínar verið blendin. Svo segir hún sjálf frá í Fréttablaðinu um helgina.

Þeir sem hafa höfuðið uppi í skýjunum eiga víst erfitt með að sjá grasið.

 

 

18. febrúar 2010

Kynfræðifélag Íslands (Kynís) er komin með vefsíðu.